Im niższy poziom LDL, tym lepiej

Podczas badania, które objęło ponad 18 tysięcy pacjentów, oceniano efekty leczenia skojarzonego, to znaczy takiego, kiedy stosowane są leki obniżające produkcję wątrobową cholesterolu, jak i obniżające wchłanianie cholesterolu w jelitach. Okazało się, że chorzy przyjmujący leki o obu mechanizmach działania mieli znacznie mniejsze ryzyko wystąpienia poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych, takich jak: zgon, zawał serca, udar mózgu czy hospitalizacje z powodu niestabilnej dławicy piersiowej. Pacjenci byli też rzadziej poddawani zabiegom udrożniania naczyń wieńcowych w porównaniu z chorymi przyjmującymi tylko jeden lek.

Towarzystwa naukowe zalecają regularną kontrolę cholesterolu LDL i utrzymywanie go w normie (w zależności od wielkości ryzyka zdarzenia sercowo-naczyniowego np. zawału serca czy udaru mózgu u danego pacjenta na poziomie 115 mg/dl lub 100 mg/dl). Szczególnie istotne jest utrzymywanie cholesterolu LDL w granicach normy, kiedy pacjent choruje na cukrzycę, chorobę wieńcową lub przebył zawał serca czy udar mózgu. W takich przypadkach poziom cholesterolu LDL nie powinien przekraczać 70 mg/dl. Badanie IMPROVE-IT wykazało, że obniżenie cholesterolu LDL poniżej tego poziomu dodatkowo chroni przed incydentem sercowo-naczyniowym. Im niższy poziom cholesterolu LDL, tym lepiej.

Problem podwyższonego poziomu cholesterolu LDL dotyczy ponad 2/3 populacji dorosłych Polaków. Jest to drugi, po nadciśnieniu tętniczym, czynnik zwiększający ryzyko zawału serca, który jest przyczyną prawie połowy wszystkich zgonów w naszym kraju.