Łódzko-bostoński zespół poszukuje kombinacji leków na raka trzustki

Rak trzustki jest jednym z najgorzej rokujących nowotworów. Pomimo leczenia, w ciągu roku od rozpoznania umiera ponad 75% pacjentów. Największe szanse na dłuższe przeżycie daje całkowite wycięcie guza, jednak takie leczenie możliwe jest w zaledwie w jednym przypadku na 5. Dodatkowe leczenie takie jak radioterapia czy chemioterapia nie poprawiają znacznie przeżycia pacjentów. Dlatego istnieje silna potrzeba opracowania nowej terapii lekowej „skrojonej” na potrzeby walki z rakiem trzustki. Dotychczas opracowane terapie, pomimo obiecujących wyników wstępnych okazały się kompletnie nieskuteczne ze względu na niezwykłą plastyczność komórek raka trzustki, które już zaledwie po kilku dniach terapii nowym lekiem uodparniają się na jego działanie.

Jak zapobiec nabytej chemiooporności raka trzustki?

W artykule „Compensatory Metabolic Networks in Pancreatic Cancers Upon Perturbation of Glutamine Metabolism”opublikowanym 3 lipca 2017 na łamach prestiżowego czasopisma Nature Communications naukowcy z Dana-Farber Cancer Institute (Harvard Medical School) we współpracy z naukowcami z Uniwersytetu Medycznego w Łodzi opracowali nowy schemat chemioterapii, przełamujący proces nabywania oporności i skutecznie hamujący rozrost komórek nowotworowych. Unikalne podejście jakie wykorzystali łódzcy naukowcy opierało się o wykorzystanie bioinformatycznych narzędzi do predykcji działania znanych leków i substancji bioaktywnych. Ponieważ wytypowane w ten sposób kombinacje leków opierają się o związki już dopuszczone do obrotu, wprowadzenie kombinowanej chemioterapii do badań klinicznych będzie dużo łatwiejsze niż rejestracja nowych substancji aktywnych. Takie podejście nazywane jest „drug repurposing” i zdobywa coraz większą popularność ze względu na stale rosnące zapotrzebowanie na nowe, celowane terapie w onkologii, co uniemożliwia długotrwały proces rejestracji leków.

Wiodącymi autorami projektu są Joseph Mancias, Alec Kimmelman oraz Douglas Biancur. Polskimi współautorami tej pracy są prof. Wojciech Fendler – kierownik Zakładu Biostatystyki i Medycyny Translacyjnej Uniwersytetu Medycznego w Łodzi oraz jego doktorantka lek. Beata Małachowska.

Źródło: www.nature.com/articles/ncomms15965.pdf