Po poronieniu nie zawsze wystarczy wsparcie bliskich

W Polsce dochodzi do około 40 tys. poronień rocznie. 65 proc. par, które utraciły nienarodzone dziecko, decyduje się na ponowną próbę zajścia w ciążę, jeżeli nie ma przeciwwskazań natury medycznej. Według badań Fundacji Przetrwać Cierpienie, około 27 proc. rodziców, którzy utracili nienarodzone dziecko, nie ma możliwości pożegnania się z nim, ani zorganizowania godnego pochówku. Głównymi przyczynami takiej sytuacji jest niewiedza rodziców oraz nieznajomość prawa. 40 proc. par, które straciły nienarodzone dziecko, nie wymaga pomocy specjalisty – wystarcza im obecność i zrozumienie bliskich. 10 proc. takich par, przeżywa kryzys w relacji, a w konsekwencji rozstaje się.

Z badań wynika, że 30 proc. kobiet, które doświadczyły poronienia, popada w depresję, która wymaga leczenia psychiatrycznego. Dla około 30 proc. wystarczająca jest pomoc psychologiczna. 7 proc. kobiet z nieleczoną depresją po poronieniu podejmuje krok targnięcia się na własne życie.

Badania dotyczące sytuacji rodziców, którzy utracili nienarodzone dziecko, Fundacja Przetrwać Cierpienie prowadziła w okresie grudzień 2012 – maj 2014 r. w ramach kampanii „Ja też jestem dzieckiem”. Zostało ono oparte na statystykach udostępnionych przez 324 psychologów oraz 600 psychiatrów z całej Polski. W badaniu wzięto również pod uwagę opinie blisko 214 000 rodzin, które utraciły dziecko. Autorzy raportu skupili się na dwóch zagadnieniach – opiece w szpitalu nad kobietą po utracie dziecka oraz jakości i rzetelności informacji przekazanych rodzicom przez personel medyczny. W raporcie przedstawiono wyłącznie „dobre” placówki, których wynik wynosił minimum 30 proc. – jest to 316 szpitali z pośród 421 placówek z całej Polski, które mają oddział położniczy.